Öyle Bir Geçer Ki Zaman

Geçmez sanma zamanı
Öyle bir geçer ki,
Yılların tortusunda yontulmuş
Acıların nasırında işlenmiş
Sabrın kudretinde süslenmiş
                                      olarak
Öyle bir geçer ki zaman


 Geçmez sanma zamanı
Öyle bir geçer ki,
Bir uyku misali uyuşuk
Hayallerimizin avuntusunda
Ateşli çabalarımıza girersek
Kendi yanılsamalarımızın
                       sevinçinde
Saatlerin, günlerin yorgun teri
                                 olarak
Öyle bir geçer ki zaman





Geçmez sanma zamanı
Öyle bir geçer ki,
Kaybolan yollarının ışığını ara
Hayatın inciten yanlarında
Acıların yıpratan anlarında
Bir dostu anar gibi
Yılların gerisine bir nara
                                 olarak
Öyle bir geçer ki zaman






Sen anlayamazsın bile !..






Mesut Kahveci

SEN BENİM NEYİMSİN?

İlk gençlik özlemlerimi büyüttüğüm

O masum güzel kız sen değilsin.
Titrek, terli elimle tuttuğum el,
Titrek dudaklarından öptüğüm,
Gül pembe yanaklarında ar,
Sokaklarda ürkek, kaçamak,
Bakışı sımsıcak o kız sen değilsin.


Geceleri hayalime giren,
Sokaklarda suratını aradığım,
İçimdeki ateşi körükleyen,
Adını ve adresini bilmediğim,
Bütün gözlerde aradığım,
Hayallerimin prensesi sen değilsin.


Sevi benzeri duygularla,
Başka insan tenlerinde aradığım,
Bakışlarında ısınmak isterken,
Acıların girdabında savrulan,
İnsan ömrümü hibe eden ben.
Duyguların temsili olan sen.


Sen benim neyimsin?

MESUT KAHVECİ

KİM BİLİR BİLİNMEYENİ

Kim çözer anlayışın sırrını?

Algıdaki gerçeğin işaretine
Kim biner de yollara düşer?

Arar mı birisi geleceği,

Bitmelerin tıkanmış susuşlarında,

Seslenişli bayrak açmalar

Taşır mı yüreği?

Kim bilir bilinmeyeni?

Kendini yıkmadan,

Parçalanmadan

                parçalarına.

Kim bilir kendini olmayan.

Terk etmelerin öpüşlerinde,

Ufuk yollarına çıkmayınca.

Kim bilir yitip gitmeleri?

MESUT KAHVECİ

ŞİMDİ DURGUNLUĞUN

Kaçkınların bıçkın delikanlısı
Yüreğinin açmaz sokağında
Hani çilingir ustasıydın
Yüreğinin rüzgarını mı kaybettin?
Şimdi durgunluğun, batık gemi




Taze yürek güvercinin
konamayacağı çürük dal
Rüzgarın ezeli düşmanıydın
Üzerine yağan etki depremini
biriktiren yüreğinin gardiyanı mı?
Şimdi durgunluğun, bir magma




Yürek dilinde sözlerin
algı-eksiğinde
Bakışın arkasındaki düş renginin
Görsel etki kısırlığında
Yüreğin, eksik umacın dar ağacına asılı
Yitirdiğin, yaşamın ritmiği mi?
Şimdi durgunluğun, bir enkaz


Mesut Kahveci

SELAM OLSUN

Yol bulup

Yollara düşene

Yar sevip peşine düşüne

Dost bulup gönülde taşıyana

Mal bulup üleşene

selam olsun

Gecenin karanlığına bakana

Göğsüne şimşekler çakana

selam olsun

Ufkun yolunda dolanana

Ulusuna ışık saçana

Daralan yüreklere

neşe verene

İki ateş arasından çıkıp

Darda olana yetişene

selam olsun

Sözüm yoktur diğerlerine

Kendi dipsiz kuyusuna inene

sözüm yok yok

Onları dinlerim

Gelsin vursunlar sineme

sineme

Mesut Kahveci

YOKLUĞUNDA

Yokluğunda

Yalnızlığım aldı beni koynuna

Biz eski dostuz

Yokluğunda

Eski ben misafirimdi

Kötüledi seni bana

Kıskançlık krizinde belli

Yokluğunda

Mısralara düşen anlam

Unutturdu seni bana

Yokluğunda

Eskiler aldı beni senden

Ve yenilerde

Sıvıştılar günümden de

Avutamadım kendimi

Yokluğunda

Bir çocuk ağladı düşlerde

Kanatırcasına dudaklarını

Göz yaşını içti

Sabrın ateşine attı kendini de

Yokluğunda direndi

Yok olmamaya

Mesut Kahveci

YİTİP GİTME ADINA DİĞER YAŞAMLARA

Bakışımın kurşun ağırlığının dili

Bir şiir yoğurur insanlara

Bildik yollardan saparım

Düşlerim yoktu bildiğiniz' ya da ölüydü

Kanatlarımı kırmıştım size inerken

Görmeniz kördü

Bir yürek yükünün çıkmazında

Taşkınların enkazını taşırım

Barajların suskunluğunda

Toprağın hasretini taşırım içimde

Hep bir düşIemedir

Yitip gitme diğer yaşamlara

Sonsuz yollarda ufalanan benliğimle

Bir kurşun soluğu arar yüreğim

Kendini parçalayacak

Bir gürültünün pususunda

Nefesler alır depremler salarım

Sözler yetmez diye susarım

Yıldırım salarım dipsiz kuyuma

Yitip gitme adına diğer yaşamlara

Mesut Kahveci